حیات خلوت

What are the wonders of my world

دویست و سیزده

جمعه, ۱۷ دی ۱۳۹۵، ۰۳:۵۳ ب.ظ


یه فیلمی دیدم به اسم the light between the oceans . از این فیلمای سوپر دراما بود که مثلش زیاد دیدم . ولی چون موضوعش مادر و فرزندی بود باز هم بهم فشار اومد و گولی گولی اشکام سرازیر شد . دلم برای گریه ی همه ی بچه ها ریش ریش میشه . وقتی یه نوزادی گریه میکنه محاله اشک من در نیاد . هر نوزادی ، هر جایی . دلم نمیخواد انقد سست باشم .وقتی با این بچه های دست فروش حرف میزنم شدیدا ناراحت میشم و تمام مدت بغض توی گلوم بزرگ و بزرگتر میشه . دلم میخواد برای بچه ها قوی باشم . نه ! کلا دلم میخواد قوی باشم . مثل زن حیدر توی فیلم بادیگارد که سر شوهرش هر چی میومد قوی ظاهر میشد . بعد این همسایه ی بغلیمونم دم به دقیقه بچه ی کوچیکش داره گریه میکنه و صداش به طور واضح تو اتاق من میاد . مثل همین الان . پا شم برم تو هال .




+ یکی از اهداف زندگیم علاوه بر یاد گرفتن شنای پروانه و باز کردن پای 180 درجه به صورت عمودی و افقی ، راه رفتن روی دسته ! خعععلی باحاله ، نه؟!

  • ۹۵/۱۰/۱۷
  • جیرجیرک .

نظرات (۱)

۱۸۰ درجه دردناکه 
نه.اما روی دست خوبه به نظرم فانتزی میاد😀
پاسخ:

دردناکه اولش . ولی وقتی به مرور تمرینات کششی رو انجام بدی و تمرین کنی آسون میشه .

روی دست هم تمرین داره اول به حالت شنا سوئدی تمرین میکنی بعد پاها رو جمع میکنی بعد پاها رو از زمین جدا کردن و بعد تر بالا بردن

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی