حیات خلوت

What are the wonders of my world

سیصد وشصت و سه

جمعه, ۲۰ مرداد ۱۳۹۶، ۰۱:۳۷ ب.ظ
حالم خیلی بده. از وقتی عکس این شهید رو دیدم انگار رو زمین نیستم. خیلی وقت بود انقدر گریه نکرده بودم. بیست و پنج سالش بوده. دهه هفتادی. چه نگاهی، چه صلابتی. ایران مال خود خودشه، حق و لیاقت خود خودشه. خودش و همسر جوانش که چه پیامی فرستاده، چه پیامی،...بابا اینا دیگه کی هستن؟  . مام وطن، تسلیت و تبریک برای این رستم ها و شیرها... فکر کنم محرم امسال برام درک و معرفت بیشتری داشته باشه. هر جا که قصه، قصه ی زور است یا حسین!
  • ۹۶/۰۵/۲۰
  • جیرجیرک .

نظرات (۳)

عکس گرفتن ازش که افتخار کنن اسیر ایرانی گرفتن...
نمیدونستن چقدر دل تکون میخوره و نفرت و غیظش بیشتر میشه و حتی مرددها رو برمیگردونه.
پاسخ:

خدا لعنتشون کنه، خدا نابودشون کنه... 
هر که تورا شناخت جان را چه کند..
من که نمیدونم چطور باید جواب بزرگی این ادمها رو بدم...
پاسخ:

خیلی بزرگن. تو این سن انقد پر و همه مساله ها حل شده باشه براشون و... قهرمان و پهلوان و خاص و بزرگ، فقط بزرگ... 
ما گر ز سر بریده می ترسیدیم
        در مجلس عاشقان نمی رقصیدیم


واقعا مصداق این شهید بزرگوار هستش.
متاسفانه به علت عملیات بروزرسانی، موقتا امکان ارسال نظر و نظرسنجی مطالب غیر فعال می باشد.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی