حیات خلوت

What are the wonders of my world

سیصد و چهار

سه شنبه, ۲۲ فروردين ۱۳۹۶، ۰۱:۱۲ ق.ظ


مثلا یکی از المانهای خوب مرد کلاسیک ایرانی داشتن یه عبای کلفت و گرم بود که شبای سرما مینداخت دورش و مثلا مینشست به خاطره تعریف کردن. 

حفظ کنیم این کلاسیک خوبا رو. قشنگن. بعد مثلا دارچینو بپاشی رو بشقاب شیر برنج بدی دست آقا. 


کلاسیک که فقط دعوای عروس و مادر شوهری و داماد و مادر زنی نیست. 


  • ۰ نظر
  • ۲۲ فروردين ۹۶ ، ۰۱:۱۲
  • جیرجیرک .

سیصد و سه

دوشنبه, ۲۱ فروردين ۱۳۹۶، ۰۴:۴۸ ب.ظ

در زندگی همیشه غمگین بودن از شاد بودن آسان تر است. ولی من اصلا از آدم هایی خوشم نمی آید که آسان ترین راه را انتخاب می کنند. تو را به خدا شاد باش و برای آن که شاد شوی، هر کاری از دستت بر می آید، بکن.

آنا گاوالدا / سی و پنج کیلو امیدواری

+ روز تولد حضرت امیر مبارک و گوارای وجودتون. من که با بابام تو جنگ نرم به سر میبریم ولی ان شاالله به مهربانی آن شاه شمشاد قدان تن همه پدرها صحیح و سالم و دلشون شاد باشه. من دعاهای بزرگ و ضروری ای دارم این روزها ، قنوتهای ماه رجب و شعبانتون من رو هم یادتون باشه. حال دعاتون همیشه به راه ان شاالله. حال دعا... برای حال دعای هم دعا کنیم.
  • ۱ نظر
  • ۲۱ فروردين ۹۶ ، ۱۶:۴۸
  • جیرجیرک .

سیصد و دو

شنبه, ۱۹ فروردين ۱۳۹۶، ۰۱:۴۸ ب.ظ

یا خیر حبیبٍ و محبوب 


+ مرسی بچه ها. 
  • ۴ نظر
  • ۱۹ فروردين ۹۶ ، ۱۳:۴۸
  • جیرجیرک .

سیصد و یک

جمعه, ۱۸ فروردين ۱۳۹۶، ۰۴:۴۱ ب.ظ


وای آنونس رگ خواب ...


  • ۰ نظر
  • ۱۸ فروردين ۹۶ ، ۱۶:۴۱
  • جیرجیرک .

سیصد

جمعه, ۱۸ فروردين ۱۳۹۶، ۰۲:۳۶ ق.ظ
  • از اینستاگرام میلاد دخانچی :

  • فرض کنید در محله ای زندگی میکنید که که هرروز یک نفر در آن به قتل میرسد و شما از آن بیخبرید. یا فرض کنید شما کشاورز هستید و حشرات موذی به محصولات شما حمله برده باشند و شما اصلا در جریان نباشید و هرروز طبق عادت فقط محصولاتتان را آبیاری میکنید. این دو مثال ساده قرار است استعاره ای باشند از نسبت ما با چالشهای کشورمان. حقیقت این است که ما به عنوان شهروندان عادی جامعه از واقعیت های کشورمان منقطعیم و اگر نیستیم کاملا منفعلیم. مثلا همه ما میدانیم که کشور ما به لحاظ اقتصادی در وضعیت نابسمانی است ولی این وضعیت در روند الگوی مصرف و خرید و مسافرت ما هیچ تاثیری نگذاشته است. یا مثلا درباره محیط زیست هیچ وقت نمیپرسیم که ما چگونه باید نسبت خود و محیط زیست را به نفع حل مشکلات عوض کنیم؟ یا مثلا با بالارفتن آمار طلاق و سن ازدواج و مشکلات جوانان سیاست ها و عرف ها و الگوی های جنسی ما هیچ تغییری نمیکنند. ما توان دیدن خود در جمع را نداریم. به نظر میرسد ما "آآن" ملی نداریم. اصلا نمیفهمیم که واقعیتای کشور و زندگی ما کدامند و ما چگونه میتوانیم با تغییر سبک زندگی و چه بسا تغییر سبک سیاستورزی مان یک تحول جدی بوجود بیاوریم. یک لختی عمیقی بر همه ما مسلط شده است و روز بروز بحرانهای ما عمیق تر میشوند و ما همان آدمهای قبلی هستیم. احتما برای راه حل میتوان گفت که اول باید از مسایل آگاه باشیم و این احتمالا وظیفه رسانه هاست. ولی خوب رسانه تنها میتواند دیتای تحقیق شده را انعکاس دهد. چه کسی قرار است درباره واقعیت های بیرون برای ما داده تولید کند و ما را به تغییر بخواند؟ چه کسی قرار است پیرامون ما و درون ما را برای ما توضیح بدهد و از ما رفتار متقاوت طلب کند؟ نخبگان الهام بخش، صاحبان مشعل، طبیبان بدن و سیاست ما چه کسانی هستند؟ ما در صد سال اخیر درباره ارزشهایی که باید بر ما حکومت کند و درباره افرادی که باید بر ما حکومت کنند زیاد صحبت کردیم. اما درباره چگونگی حکمرانی صحبت نکرده ایم. نپرسیده ایم که چگونه قرار است اداره کنیم و اداره شویم؟ زندگی در عصر دولت-ملت ها، جهانی شدن، سرمایه داری، نیو مدیا و امپرالیسم انسانهای به شدت چابک تری را طلب میکند. به قول عزیزی دلیل این همه سرطان در بین ما یعنی ژن ما ایرانیها اماده برای دنیا جدید نیست. ژن ما آماده نیست. چون منفعلیم. به شدت
    به نظر شما چرا اینگونه شده ایم؟ چه باید کرد؟


  • ۲ نظر
  • ۱۸ فروردين ۹۶ ، ۰۲:۳۶
  • جیرجیرک .

دویست و نود و نه

جمعه, ۱۸ فروردين ۱۳۹۶، ۰۲:۳۰ ق.ظ


یادش که میفتم لبخندم میشه :) 

زنهار از آن عبارت شیرین دلفریب ولی. 



+علی ای حال از اون آدمهایی باشید که یادتون که میفتن لبخندشون بشه. 

  • ۱ نظر
  • ۱۸ فروردين ۹۶ ، ۰۲:۳۰
  • جیرجیرک .

دویست و نود و هشت

پنجشنبه, ۱۷ فروردين ۱۳۹۶، ۰۲:۳۵ ب.ظ


یه بار دوم دبیرستان بعد از کلی خوندن امتحان گند جغرافیمو شده بودم نوزده و بیست و پنج و اینجوری معدل ترم اولم بیست نمیشد. یادمه رفتم به معلمم گفتم نمیشه اینو بیست کنین که معدلم بیست شه ؟برگشت گفت دستتو بذار رو زانوهای خودتو بگو یا علی! یعنی از کسی انتظار کمک نداشته باش. 

تا الان سعی کردم بهش عمل کنم. شاید از کل دوران تحصیلم ، فقط همین یه نصیحت! 


+من نمیدونم نظر صاحب نظران محترم در مورد فال حافظ چیه ولی یه نورکی برای من میزنه. 


  • ۲ نظر
  • ۱۷ فروردين ۹۶ ، ۱۴:۳۵
  • جیرجیرک .

دویست و نود و هفت

سه شنبه, ۱۵ فروردين ۱۳۹۶، ۱۲:۴۴ ق.ظ


یه روزی که دوباره برم کوه ، بعد از اینکه برسم قله و بعد از املت صبحانه ، میشینم رو به دشت و آهای خبردار همایون شجریان رو میخونم و یه دل سییییر گریه میکنم. بلاخره گریه هم انرژی میخواد ، اونم بعدازصعود :دی


+ هوتن شکیبا هم کراشمه. همون حبیب خودمون. خوب و.... ؟عالی! چرااا کوردا انقد خوووبن؟


  • ۷ نظر
  • ۱۵ فروردين ۹۶ ، ۰۰:۴۴
  • جیرجیرک .

دویست و نود و شش

دوشنبه, ۱۴ فروردين ۱۳۹۶، ۰۷:۱۵ ب.ظ


+یه جاهایی هم انقد راهم نمیدن و لوس بازی در میارن ، دلم میخواد بگم ببین شما فقط رزومه منو بخون ، فقط دو عدد برگه آچارو مطالعه کن بعدم پاره کن بنداز سطل آشغال. کار نخواستم ، تو فقط بیست ثانیه از وقت گرانبهات رو تلف من کن بی زحمت. 

+قبلا تو ترافیک بهم فحش میدادن ، بغضم میگرفت. الان فقط نگاه میکنم و سکوت. قشنگ معلومه مردم دلشون از جاهای دیگه پره. تو ترافیک،تو فضای مجازی ،... هیشکیم عین خیالش نیست. مردم به لحاظ روانی دارن به قهقرا میرن وگرنه روز چهارده فروردین کثیف ترین روز طبیعت نبود. وحشی ها! بعد میگیم چرا سیل و زلزله میاد... 

+ حالا ولی رجا از خوف پیشی گرفته... هر کاری میکنیم، هر کاری... و هیچی از هیچ کس بعید نیست. 

+ دعا کنیم 

  • ۲ نظر
  • ۱۴ فروردين ۹۶ ، ۱۹:۱۵
  • جیرجیرک .

دویست و نود و پنج

دوشنبه, ۱۴ فروردين ۱۳۹۶، ۰۲:۱۶ ق.ظ


از همان ابتدا که این کامپیوتر ذغالی را –از دم قسط- برداشتم، تا همین حالیه، دست به فوتوی پس زمینه اش نزدم. دیلینگ دیلینگ این گوشی هم، همان نسخه‌ی کمپانی‌ست. اساساً به دیفالت، وفادارم؛ وفادار و معتقد. تنها جایی که عدول می‌کنم در همین مکتوبه نگاری‌هاست. قلمِ دیفالت، چیز دیگری‌ست. من اما –با این‌که «بی‌زر»م- نامه‌ها را با «بی‌نازنین» می‌نویسم. بلکم گوشه‌ای از دامنه‌ی تنهایی ما دستت بیاید.
شازده جان! عرّ و تیز عاشقانه نمی‌کنم. باورکن مهر تو، دیفالت این قلب صاحاب مرده است. قلب هم که می‌دانی؛ سبزه‌ی عید نیست که سیزدهم بگذاری روی کاپوت اتول، بزنی به جاده. درِ مسجدست. نه کندنی؛ نه سوزاندنی.

محسن رضوانی / کتاب گچ پژ

  • ۲ نظر
  • ۱۴ فروردين ۹۶ ، ۰۲:۱۶
  • جیرجیرک .